Adam, Anfang 30, lebt in einer polnischen Provinzstadt ein bürgerliches Leben, bis ihn sein Mann und Geliebter verlassen. Er trifft Micha?, der in einer Beziehung ist, und es entsteht eine Dreierbeziehung. Adams Leben gerät aus den Fugen, er verliert seinen Job und wird zum Hausmann, während sich komplizierte Beziehungen zu Frauen entwickeln.
Bartosz Zurawiecki Ordre des livres (chronologique)
Cet auteur explore les aspects complexes de l'identité et de la culture avec une observation aiguë et une touche imaginative. Ses œuvres abordent souvent des thèmes qui repoussent les limites des normes sociétales, offrant une perspective unique sur l'expérience humaine. À travers ses réalisations littéraires, l'auteur aborde des sujets d'amour, de désir et de recherche de soi dans un paysage dynamique. Son écriture se caractérise par sa profondeur intellectuelle et sa résonance émotionnelle, offrant aux lecteurs une expérience riche et stimulante.
Ja, czyli 66 moich miłości
- 228pages
- 8 heures de lecture
Bohater powieści zakłada sobie profil w gejowskim portalu randkowym, za pośrednictwem którego nawiązuje liczne znajomości i romanse. Nie brakuje tu odważnych scen, często jednak przeradzają się one w groteskę, narracja w baśń, a narrator – w czterdziestoletnią kobietę... Najnowsza powieść Żurawieckiego zaskakuje i skrzy się humorem. Potrafi jednak także wzruszyć. I sprowokować do myślenia, naruszając seksualne tabu.
Adam jest trzydziestolatkiem wiodącym mieszczańskie życie, sprawiedliwie dzielone między męża i kochanka. Kiedy mąż odchodzi, Adam poznaje Michała. Pochłonięty nowym życiem główny bohater zaniedbuje pracę i w końcu ją traci. Nie spodziewa się jak wiele to zmieni... Historia Adam przeplata sie z historią Pauliny - kobiety, która kocha wyłącznie gejów.
Książka autora powieści "Trzech panów w łóżku, nie licząc kota". Romans pasywny (Sic! 2005). Zebrane tu "Najsłabsze ogniwo", "Sekstet i Przepołowienie", oparte na wnikliwych obserwacjach dobrze znanego Żurawieckiemu świata polskich gejów, dają tego świata błyskotliwy, realistyczno-ironiczny obraz. Żurawiecki po raz kolejny objawia się w nich jako mistrz ciętego języka i zaskakujących, dynamicznych dialogów, w których aż roi się od odniesień do rozmaitych sfer kultury i rzeczywistości; zarówno tych "wysokich", jak i "niskich" (w tym do popkultury czasów PRL-u).