Bookbot

Een stille passie

Paramètres

  • 263pages
  • 10 heures de lecture

En savoir plus sur le livre

De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”

Achat du livre

Een stille passie, Dacia Maraini

Langue
Année de publication
1990
Reliure
(souple)
Nous vous informerons par e-mail dès que nous l’aurons retrouvé.

Modes de paiement

Personne n'a encore évalué .Évaluer

Titre
Een stille passie
Éditeur
Contact
Publié
1990
Format
souple
Pages
263
ISBN10
9025469361
ISBN13
9789025469368
Séries
Mots clés
Description
De stille passie, begint als de dertienjarige hertogin Marianna wordt uitgehuwelijkt aan een veel oudere oom. Zij is niet doofstom geboren, maar door een traumatische gebeurtenis kon of wilde zij opeens niet meer praten. Deze gebeurtenis blijft voor Marianna, en ook voor de lezer, lang verhuld. "De schrik heeft haar doof gemaakt en de schrik moet haar genezen' leest ze in een briefwisseling van haar ouders. Haar vader sleept haar uit liefde mee naar de galg waar een doodvonnis wordt voltrokken en hoopt dat zijn dochter weer gaat praten. Maar zij schrikt niet. Zij krijgt haar lippen niet van elkaar. Huilen kan ze niet want haar snikken zijn als "bliksemschichten zonder donder, iets verminkts en onaangenaams' en lachen gaat haar ook niet gemakkelijk af. “Jij lacht maar je maakt daarbij geen geluid, je moet blazen; blaas maar, open je mond en laat een geluid uit je keel komen, zo, ah ah ah... lief meisje, je bent een ramp, je zal het nooit leren.”