Paramètres
En savoir plus sur le livre
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Achat du livre
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Langue
- Année de publication
- 2010
- Reliure
- (souple)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Dialektyka oświecenia
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Publié
- 2010
- Format
- souple
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Séries
- Catégories
- Mots clés
- Thématique philosophique, Art, Littérature allemande, Politique, 20e siècle, Cadeaux pour papy, Culture et Société, Théories scientifiques, Critique, Modernisme, L'Âge des Lumières, Société et politique, Théorie critique, Dialectique, École de Francfort
- Première publication
- 1944
- Titre original
- Dialektik der Aufklärung
- Évaluation
- 4,1 sur 5
- Description
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki