En savoir plus sur le livre
Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.
Achat du livre
Świat po omacku, Jadwiga Stańczakowa
- Langue
- Année de publication
- 2020
- product-detail.submit-box.info.binding
- (rigide)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Świat po omacku
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Jadwiga Stańczakowa
- Éditeur
- Wydawnictwo Naukowe UMK
- Publié
- 2020
- Format
- rigide
- Pages
- 516
- ISBN10
- 8323142106
- ISBN13
- 9788323142102
- Séries
- Mots clés
- Nonfiction, Sciences sociales, Sociologie, Ethnographie
- Évaluation
- 5 sur 5
- Description
- Książka przedstawia życie osób niewidomych, szczególnie tych, którzy stracili wzrok od urodzenia lub wczesnego dzieciństwa. Autor bada ich unikalne doświadczenia, możliwości oraz ograniczenia, a także kulturowe i społeczne konteksty ich życia. Celem jest odpowiedź na pytania dotyczące nauki roli „nienormalnych” i „niepełnosprawnych”, wpływu długotrwałego pobytu w specjalnych ośrodkach oraz adaptacji do kultury wizualnej przez osoby, które nie mają doświadczeń wzrokowych. Autor eksploruje, jak niewidomi dostosowują się do norm dotyczących wyglądu oraz jak radzą sobie z praktycznymi ograniczeniami wynikającymi z braku zmysłu wzroku. Podstawą rozważań są badania etnograficzne przeprowadzone w latach 2011-2017 wśród 22 osób niewidomych w wieku 18-42 lat. Autor nawiązał również kontakty z innymi niewidomymi, ich rodzinami oraz pracownikami instytucji wspierających tę grupę. Badania stanowią próbę realizacji etnografii opartej na współpracy, a komentarze uczestników zamieszczone na końcu rozdziałów podkreślają ich zaangażowanie w proces badawczy.