Gewaagd leven
- 239pages
- 9 heures de lecture
Dutch
Astrid Roemer est une auteure surinamaise dont l'œuvre explore les complexités de la condition féminine, de l'identité et de l'impact des événements historiques. Son écriture, caractérisée par une ambition littéraire et une profonde exploration de la psyché humaine, emploie souvent des structures fragmentées et un langage métaphorique pour capturer les complexités de la vie. Roemer aborde à plusieurs reprises la situation des femmes en tant qu'individus et êtres relationnels, ses œuvres examinant des thèmes tels que le déracinement, le désir et la résilience face à l'oppression. Sa trilogie 'Gewaagd leven' est considérée comme un point culminant de son projet artistique, abordant la réalité et les rêves du peuple surinamais et les conséquences de la dictature militaire.



Dutch
Paramaribo um 1950: Die junge Lehrerin Nunka wird von ihrer Familie mit Louis aus Curaçao verheiratet, doch schon bald wagt sie Unglaubliches: Nach nur neun Tagen flieht sie vor ihrem gewalttätigen Ehemann. Doch in Suriname gibt es keinen Platz für weibliche Selbstbestimmung: Ihre Eltern schicken sie weg, in ihrem Job wird sie gekündigt. Ihre verzweifelte Suche führt Nunka als Kindermädchen zu einer holländischen Familie, und zwischen ihr und der Hausherrin Gabrielle entbrennt eine fatale, verbotene Leidenschaft. Als wahnsinnig abgestempelt, mit Gefängnis und Irrenanstalt bedroht, müssen Nunka und Gabrielle zu viele Kämpfe führen, um gewinnen zu können. Erstmals 1979 erschienen, gilt „Vom Wahnsinn einer Frau“ als Kultbuch der feministischen postkolonialen Literatur.
Gewaagd leven, Lijken op liefde, Was getekend
In de vuilnishopen van slavernij, kolonialisme en de moderne tijd zoekt de auteur naar niet-afbreekbare resten om haar identiteit als Surinaams-Nederlandse vrouw opnieuw te beleven. De romantrilogie vormt een literaire verwerking van de angst om ervaren geweld bloot te leggen, niet om slachtoffers van daders te onderscheiden, maar om het geweld te belichten als iets dat onlosmakelijk verbonden is met de inrichting van de samenleving. De drie romans zijn als borelingen die patronen vernieuwen. Astrid H. Roemer, geboren in Paramaribo in 1947, brak door met een experimentele roman over de complexiteit van het vrouw-zijn. In de jaren negentig schreef ze drie dekolonisatieromans, haar ‘drieling’, nu gebundeld. Roemer wordt in Suriname en Nederland geprezen om haar lef en eigenzinnigheid in een uitgebreid oeuvre van poëzie, proza en theater. Critici prijzen haar unieke stem in de postkolonialiteit van Nederland. Vooral één roman, die zich afspeelt in 1999, behandelt de verwerking van de Decembermoorden van 1982 en de impact van etnische conflicten. Roemers beeldende taal komt volledig tot zijn recht, zonder ingewikkelde structuren, waardoor ze een kroniek van een epoche biedt door de beschrijving van diverse milieus en personages.