Difficile pour Smilla Jaspersen de croire en la mort accidentelle d'Esajas. Impossible même parce que Smilla ne croit pas qu'un enfant atteint de vertiges chroniques puisse sauter du toit d'un immeuble. Parce qu'elle s'était prise d'affection pour ce gamin groenlandais, délaissé par sa mère. Parce que Smilla est groenlandaise, elle aussi, et que sa mère, esquimaude, lui avait appris "l'amour de la neige". Et que la neige ne ment pas, contrairement aux hommes. Commence alors pour cette femme solitaire et obstinée une quête pour la vérité et l'honneur qui l'amènera sur les traces d'un bateau en route pour les terres arctiques, à la découverte d'une infâme machination qui risque de lui coûter la vie...
Gerard Cruys (pseud. van Gerard Kruisman.) Livres




Als Irene Beckmans echtgenoot haar tijdens een familiediner vertelt dat hij van een ander houdt en dat hij van haar wil scheiden, wordt ze verrast door haar eigen reactie. Want waarom is ze niet volledig door zijn bekentenis uit het veld geslagen? Wat voelt ze precies voor haar man en in hoeverre kent ze hem eigenlijk? Terwijl Irene haar verwarde gedachten probeert te ordenen, ontdekt ze bij toeval dat de man die van haar moeder scheidde toen Irene dertien jaar oud was, niet haar biologische vader is. Ze begint een zoektocht naar haar eigen achtergrond en naar de bronnen van haar gevoelsleven.
Onvoltooide liefdesbrieven / druk 1
- 312pages
- 11 heures de lecture
De nieuwe eeuw is nog niet meer dan een belofte. Twee geliefden, jong en ongeduldig, schrijven elkaar brieven vol verlangen. Hij, Volodja, is als soldaat op weg naar Peking, waar een geallieerde strijdmacht de Bokseropstand neerslaat. Zij, Sasja, wacht in Rusland op zijn terugkeer. Maar waar Volodja's brieven uit 1900 blijven komen, wordt Sasja langzaam ouder in Sint-Petersburg: ze blijken elkaar over de grens van de dood te schrijven. Onvoltooide brieven gaat niet alleen over heroïsche veldtochten en legendarische oorlogen, maar ook over de vergankelijkheid van het kleine en eenvoudige leven in de twintigste eeuw. Michaïl Sjisjkin bewijst met deze Grote Russische Roman hoe sterk de kracht van het vertellen is: hij laat de liefde zegevieren over de dood.