José Mauro de Vasconcelos Ordre des livres (chronologique)

Şeker Portakalı adlı romanıyla ülkemizde yediden yetmişe herkesin sevgilisi olan Brezilyalı yazar José Mauro de Vasconcelos'tan bir roman daha. Romanın başkişisi, damarlarında çingene kanı taşıyan yetim Chicao. Brezilya'nın uçsuz bucaksız kıraçlarında büyüyen Chicao, rüzgâr'ı ve deniz'i kardeşi bilir. Ateşli, güzel Joaninha'nın sevgilisi ve o kıyının en güçlü erkeği olur. José Mauro de Vasconcelos, o her zamanki şiirli sokulgan anlatımıyla, özsuyunu doğadan alan, sevgi ve özlem dolu, yaşamın içinden süzülüp gelmiş bir roman daha yaratıyor. Bu romanda rüzgâr canlanır, ışık ve müzik gereçlerinin, dans adımlarının ve yürek çarpıntılarının gürültüsüne dönüşür. Anlattığı toprakları ve o toprakların insanlarını çok iyi tanıyan yazar, onların duygularını, düşüncelerini, o topraklara bağlılıklarını ve o topraklardan kopuşlarını büyük bir ustalıkla yansıtıyor.

Zezé, O Meu Pé de Laranja Lima'nın ana karakteri, artık Natal, RN'de, bir doktor olan vaizinin ailesiyle yaşamaktadır. Artık önceki romandaki gibi dayak yememekte ve kendi ailesiyle yaşamanın getirdiği zorluklarla karşılaşmamaktadır. İyi bir okulda eğitim almakta ve yavaş yavaş entelektüel ve fiziksel olarak ilerlemektedir. Ancak hâlâ üzgün bir çocuktur. "Belki de dünyanın en üzgün çocuklarından biri." Çünkü yaşadığı kayıpların acısı üzerinde ağır bir yük oluşturmaktadır. 1974'te yayımlanan Vamos Aquecer o Sol, Zezé'yi biraz daha yaşlı bir şekilde tasvir eder, aynı zamanda José Mauro'nun biyografik üçlemesini kapatan kitaptır. Son bölümde, yirmi yıldan fazla bir süre sonra, artık yetişkin ve daha deneyimli olan yazar, São Paulo şehrinde dolaşmaktadır. Nostalji ona eşlik etmektedir. Hayal gücüyle diyalog, hayatta kalma taktiği olarak da yanındadır. Ayrıca, José-Mauro-Literário karakterinin artık kayıplarını hatırlamakta bir ceza olarak görmediği de görülmektedir. Nihayet, huzur içinde, kurbağa-cururu, Monsieur Chevalier ve Kardeş Fayole ile vedalaşmaktadır. Aslında, Zezé ile de vedalaşmaktadır. Diğer arkadaşları gibi, O Meu Pé de Laranja Lima ve Vamos Aquecer o Sol'un çocuğu da "Sazlık Vatanı"na doğru yol almaktadır.

"Jose Mauro de Vasconcelos"un bu romanında, olaylar, bir kenar mahallenin köy yolunu andıran bir sokağında geçiyor. Her bölümü, her parçası, türlü renk tonlarıyla dolu bir kitap. Toplumsal yalanlar, bireysel ikiyüzlülükler, duygusal özlemleri altüst eden kişisel hesaplar, acı alaylar, kargaşa içindeki bir toplumun açık belirtileri olan kaprisler birer birer önümüze seriliyor. Kitabın başkahramanları, başkalarına adanmış sade bir yaşam sürmek uğruna, kendi dünyalarını terk eden Antao ile Ananias ve onların çevresinde bu kenar mahallenin sevecen ve inançlı sakinleri. Romanda yer alan kişiler, olaylar, sıcak, yumuşak, şiirli bir dille anlatılıyor. "Çıplak Sokak"ta "Tanrı'nın yüzünü cesaretle arayan" Vasconcelos, okuyucunun bu konuda kendi konumunu seçmesi ve son sözü söylemesi için, yargıları ve tanımlamaları onun yorumuna bırakıyor.

Yazdıklarımın okuyucularından, karakterlerimin ifade tarzındaki sertlik nedeniyle özür dilerim. Bu dil genellikle sert ve vahşi olup, gerçekliğin bir yansımasıdır. Onu yumuşatmak, süslü sözlerle yumuşatmak, gerçeğe ihanet sayılır. Yazdıklarım benden değil, hayattan kaynaklanmaktadır.

Ünlü Brezilyalı yazar José Mauro de Vasconcelos'un, kendi yaşam kesitlerinden yola çıkarak yazdığı Şeker Portakalı'nı Türkiye'de yediden yetmişe herkes severek okumuştur. Romanın kahramanı Zézé, çocukların olduğu kadar büyüklerin de yüreklerinde taht kurmayı başarmış sevgi dolu bir çocuktur. Şeker Portakalı'nın ikinci bölümü olan Güneşi Uyandıralım'da Zézé biraz daha büyümüştür. Çocukluğunun biricik dostu şeker portakalı fidanı yoktur artık. Onun yerini yeni bir dost almıştır: Yüreğinde yer eden sevgili bir Kurbağa'dır bu. Dizinin üçüncü kitabı olan Delifişek'te ise Zezé'yi daha da büyümüş bulacaksınız. O artık yeniyetmelikten çıkmış, bir delikanlı olmuştur. Yaşamın katı gerçekleriyle yüz yüzedir; haklarını arayan, özgürlüğünü yaratmaya çalışan bir genç adamdır Zezé.

Die Geschichte eines bedrohten Indio-Stammes im brasilianischen Urwald

Zézé de "Mon bel oranger" a maintenant onze ans. Le turbulent adolescent vit dans une famille adoptive. Ce nouvel épisode nous livre les débuts de l'adolescence de ce sympathique personnage.

Quand il sera grand, Zézé veut être "poète avec un nœud papillon..." Pour l'instant, c'est un petit brésilien de cinq ans qui découvre la vie. À la maison, c'est un vrai diablotin qui fait bêtises sur bêtises et reçoit de terribles fessées. À l'école au contraire, José est un "ange" au cœur d'or et à l'imagination débordante qui fait le bonheur de sa maîtresse tant il est doué et intelligent. Cependant, même pour un enfant gai et espiègle, la vie est parfois difficile dans une famille pauvre du Brésil. Alors, quand il est triste, Zézé se réfugie auprès de son ami, Minguinho, un petit pied d'oranges douces, à qui il confie tous ses secrets.

Belletristik : Brasilien/Sertão/Zigeuner : kulturelle Identität.