Bookbot

Czarna skóra, białe maski

Évaluation du livre

En savoir plus sur le livre

»Eksplozja nie nastąpi dzisiaj. Jest za wcześnie... lub za późno. Nie przychodzę uzbrojony w decydujące prawdy. Moja świadomość nie jest przeszyta znaczącymi błyskami światła. Niemniej jednak, z całym spokojem, uważam, że dobrze byłoby, gdyby niektóre rzeczy zostały powiedziane. Te rzeczy powiem, nie krzycząc. Od dawna krzyk zniknął z mojego życia.« Frantz Fanon, dorastający w postkolonialnej Martynice i pracujący jako lekarz w klinikach psychiatrycznych, w swoim dziele ukazuje psychologiczną stronę kolonizowanego człowieka. Porusza temat alienacji wynikającej z sytuacji kolonialnej, w której czarni i biali działają neurotycznie komplementarnie. Świat białych staje się niedoścignioną miarą dla czarnych. Fanon teoretycznie odnosi się do filozofów i psychoanalityków, przy czym centralne są lustro Lacana oraz fenomenologia spojrzenia Sartre’a. Później angażuje się w ruch niepodległościowy w Algierii, a pośmiertnie zyskuje sławę dzięki swojemu antykolonialistycznemu manifestowi. Jego psychoanalityczne rozważania nad kolonialnością zostały na nowo odkryte dopiero w latach 80. XX wieku. Tekst pozostaje w tłumaczeniu, aby nie zatarć brutalności języka.

Achat du livre

Czarna skóra, białe maski, Tadeusz Sławek

Langue
Année de publication
2020
product-detail.submit-box.info.binding
(souple)
Nous vous informerons par e-mail dès que nous l’aurons retrouvé.

Modes de paiement

4,2
Très bien
1236 Évaluations

Il manque plus que ton avis ici.

Titre
Czarna skóra, białe maski
Langue
Polonais
Éditeur
Karakter
Publié
2020
Format
souple
Pages
256
ISBN10
8366147355
ISBN13
9788366147355
Première publication
1952
Titre original
Peau noire, masques blancs
Évaluation
4,15 sur 5
Description
»Eksplozja nie nastąpi dzisiaj. Jest za wcześnie... lub za późno. Nie przychodzę uzbrojony w decydujące prawdy. Moja świadomość nie jest przeszyta znaczącymi błyskami światła. Niemniej jednak, z całym spokojem, uważam, że dobrze byłoby, gdyby niektóre rzeczy zostały powiedziane. Te rzeczy powiem, nie krzycząc. Od dawna krzyk zniknął z mojego życia.« Frantz Fanon, dorastający w postkolonialnej Martynice i pracujący jako lekarz w klinikach psychiatrycznych, w swoim dziele ukazuje psychologiczną stronę kolonizowanego człowieka. Porusza temat alienacji wynikającej z sytuacji kolonialnej, w której czarni i biali działają neurotycznie komplementarnie. Świat białych staje się niedoścignioną miarą dla czarnych. Fanon teoretycznie odnosi się do filozofów i psychoanalityków, przy czym centralne są lustro Lacana oraz fenomenologia spojrzenia Sartre’a. Później angażuje się w ruch niepodległościowy w Algierii, a pośmiertnie zyskuje sławę dzięki swojemu antykolonialistycznemu manifestowi. Jego psychoanalityczne rozważania nad kolonialnością zostały na nowo odkryte dopiero w latach 80. XX wieku. Tekst pozostaje w tłumaczeniu, aby nie zatarć brutalności języka.