Évaluation du livre
Paramètres
- 317pages
- 12 heures de lecture
En savoir plus sur le livre
John Elder Robison heeft een uitzonderlijk talent voor wiskunde, elektrotechniek en vuurwerkkunst. Al zijn hele leven vinden mensen hem lui, raar of zelfs een sociopaat, en jarenlang weet hij niet waarom. Tot een therapeut op zijn veertigste het syndroom van Asperger bij hem constateert, een aan autisme verwante stoornis, en alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. In dit ontroerende boek beschrijft Robison hoe het hem al op de kleuterschool moeite kostte om de sociale signalen in lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen te herkennen. Robison slaagt erin om te laten zien dat Asperger geen ziekte is, maar een manier van zijn, die begrip en aanmoediging van anderen behoeft. 'Een weldoordacht en zeer memorabel relaas over een leven met het syndroom van Asperger.'
Achat du livre
Ik hield altijd meer van treinen, John Elder Robison
- Langue
- Année de publication
- 2009
- Reliure
- (souple),
- État du livre
- Très bon
- Prix
- 4,09 €
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Ik hield altijd meer van treinen
- Sous-titre
- Mijn leven met Asperger - Waargebeurd verhaal
- Langue
- Néerlandais
- Auteurs
- John Elder Robison
- Éditeur
- Dutch Media Trade
- Publié
- 2009
- Format
- souple
- Pages
- 317
- ISBN10
- 9048001412
- ISBN13
- 9789048001415
- Séries
- Catégories
- Mots clés
- Thèmes psychologiques, Technologie, Jeunes, Amérique, Autisme, Paria
- Titre original
- Look me in the eye
- Évaluation
- 3,95 sur 5
- Description
- John Elder Robison heeft een uitzonderlijk talent voor wiskunde, elektrotechniek en vuurwerkkunst. Al zijn hele leven vinden mensen hem lui, raar of zelfs een sociopaat, en jarenlang weet hij niet waarom. Tot een therapeut op zijn veertigste het syndroom van Asperger bij hem constateert, een aan autisme verwante stoornis, en alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. In dit ontroerende boek beschrijft Robison hoe het hem al op de kleuterschool moeite kostte om de sociale signalen in lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen te herkennen. Robison slaagt erin om te laten zien dat Asperger geen ziekte is, maar een manier van zijn, die begrip en aanmoediging van anderen behoeft. 'Een weldoordacht en zeer memorabel relaas over een leven met het syndroom van Asperger.'


