Paramètres
- 340pages
- 12 heures de lecture
En savoir plus sur le livre
Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.
Achat du livre
Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu, Krzysztof Kąkolewski
- Langue
- Année de publication
- 2010
- Reliure
- (souple)
Modes de paiement
Personne n'a encore évalué .
- Titre
- Klub Srebrnego Klucza - 2: Umarli jeżdżą bez biletu
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Krzysztof Kąkolewski
- Éditeur
- Zysk i S-ka
- Publié
- 2010
- Format
- souple
- Pages
- 340
- ISBN10
- 837506484X
- ISBN13
- 9788375064841
- Séries
- Mots clés
- Description
- Umarli jeżdżą bez biletu to drugi tom Reportera kryminalnego, zawierający opowiadania kryminalne z lat 50. i 60. XX wieku. Krzysztof Kąkolewski ukazuje okres w historii polskiej milicji, kiedy śledczy musieli polegać głównie na intuicji i przenikliwości. Opowieści te przybliżają półświatek tamtych czasów, skrywający się za codziennymi sprawami zwykłych ludzi, w tym włamywaczy i szantażystów. Każda historia odsłania niezwykłe, ludzkie postaci oraz zaskakujące zdarzenia. Kąkolewski, jako reporter kryminalny, pokazuje, jak dociekliwość prowadzi do odkryć. Analizuje ogłoszenia, które nazywa „ascezą słowa”, wciągając się w ich treść. Czasem jego poszukiwania prowadzą do banalnych sytuacji, ale często odkrywa dramaty ludzkie, jak tragedię osoby odpowiedzialnej za śmierć. W innych przypadkach, intuicja prowadzi go do eksperymentatorów-psychologów lub odkrywa wiejskie obyczaje związane z ogłoszeniem o sprzedaży niemowlęcia. Kąkolewski przekształca reportaż w opowiadanie, ukazując głębię ludzkich historii i emocji.