En savoir plus sur le livre
Helena Dunicz Niwińska (1915-2018) urodziła się w Wiedniu, ale jej miastem rodzinnym był Lwów, gdzie do 1943 r. mieszkała z rodzicami i braćmi. W wieku 10 lat rozpoczęła naukę gry na skrzypcach w konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego. W latach 1934-1939 studiowała pedagogikę, cały czas kontynuując edukację muzyczną. Aresztowana w styczniu 1943 r., poprzez więzienie na Łąckim we Lwowie, wraz z matką w październiku 1943 r. została przywieziona do Auschwitz. W Birkenau – jako skrzypaczka – była członkinią orkiestry kobiecej do stycznia 1945 r.Ewakuowana do obozów Ravensbrück i Neustadt-Glewe, została wyzwolona w maju 1945 r. Wraz z obozową koleżanką, Jadwigą Zatorską, powróciła końcem maja do powojennej Polski, bez ukochanego, rodzinnego Lwowa. Zamieszkała u boku rodziny Zatorskich w Krakowie. Tu wkrótce związała się zawodowo z Polskim Wydawnictwem Muzycznym, w którym zakończyła pracę w 1975 r. na stanowisku zastępcy kierownika redakcji wydawnictw dla szkolnictwa muzycznego.Jej książka „Drogi mojego życia. Wspomnienia skrzypaczki z Birkenau” jest opowieścią tragicznych losów jej rodziny, a szczególnie czasów, gdy jako więzień numer 64118 grała w kobiecej kapeli obozowej.SKRZYPCE – gra na tym instrumencie pozwoliła jej przetrwać w Auschwitz-Birkenau.
Achat du livre
Drogi mojego życia, Helena Dunicz Niwin ska
- Langue
- Année de publication
- 2013
- product-detail.submit-box.info.binding
- (rigide)
Modes de paiement
Il manque plus que ton avis ici.
- Titre
- Drogi mojego życia
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Helena Dunicz Niwin ska
- Publié
- 2013
- Format
- rigide
- Pages
- 181
- ISBN10
- 8377040573
- ISBN13
- 9788377040577
- Séries
- Mots clés
- Nonfiction, Thème historique, Histoire, Histoires vraies, Biographies, Autobiographies et mémoires, Histoire militaire, Guerres, Holocauste
- Évaluation
- 4,2 sur 5
- Description
- Helena Dunicz Niwińska (1915-2018) urodziła się w Wiedniu, ale jej miastem rodzinnym był Lwów, gdzie do 1943 r. mieszkała z rodzicami i braćmi. W wieku 10 lat rozpoczęła naukę gry na skrzypcach w konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego. W latach 1934-1939 studiowała pedagogikę, cały czas kontynuując edukację muzyczną. Aresztowana w styczniu 1943 r., poprzez więzienie na Łąckim we Lwowie, wraz z matką w październiku 1943 r. została przywieziona do Auschwitz. W Birkenau – jako skrzypaczka – była członkinią orkiestry kobiecej do stycznia 1945 r.Ewakuowana do obozów Ravensbrück i Neustadt-Glewe, została wyzwolona w maju 1945 r. Wraz z obozową koleżanką, Jadwigą Zatorską, powróciła końcem maja do powojennej Polski, bez ukochanego, rodzinnego Lwowa. Zamieszkała u boku rodziny Zatorskich w Krakowie. Tu wkrótce związała się zawodowo z Polskim Wydawnictwem Muzycznym, w którym zakończyła pracę w 1975 r. na stanowisku zastępcy kierownika redakcji wydawnictw dla szkolnictwa muzycznego.Jej książka „Drogi mojego życia. Wspomnienia skrzypaczki z Birkenau” jest opowieścią tragicznych losów jej rodziny, a szczególnie czasów, gdy jako więzień numer 64118 grała w kobiecej kapeli obozowej.SKRZYPCE – gra na tym instrumencie pozwoliła jej przetrwać w Auschwitz-Birkenau.