Język kazań o siedmiu Sakramentach księdza Piotra Skargi
Nazwania sakramentalne
Lektura monografii Anny Paluszak-Bronki przyniosła mi wielką satysfakcję poznawczą. Książka jest interdyscyplinarna, wymagająca od Autorki znajomości teologii, historii Kościoła oraz dawnych pism Ojców Kościoła. Opracowanie charakteryzuje się starannością i wnikliwością badawczą. Mimo bogatej literatury dotyczącej dawnego piśmiennictwa religijnego, monografia wnosi istotny wkład w badania nad tą trudną dziedziną językoznawstwa. Dodatkowo, książka ma walor dydaktyczny i może być użyteczna w nauczaniu akademickim, szczególnie na zajęciach z historii języka polskiego i stylistyki. Autorka prezentuje nazwy siedmiu sakramentów Kościoła katolickiego stosowane w kazaniach Piotra Skargi, rozszerzając swoje wcześniejsze badania nad językiem szesnasto- i siedemnastowiecznego jezuity. W szczegółowych analizach i klasyfikacjach określeń związanych z „rytami bliskości Boga” umieszcza je w kontekście ówczesnej sytuacji religijnej w Polsce i Europie, rozwoju piśmiennictwa polemik religijnych oraz kontrreformacji. Wartością dodaną jest zamieszczenie przez Autorkę rysu historycznego poszczególnych sakramentów, co dopełnia rozważania lingwistyczne.