Janusz Głowacki Ordre des livres (chronologique)

O pisaniu i o kręceniu, o Wajdzie i o Wałęsie, o Polakach i o Polsce. Czarny humor miesza się w tej opowieści z czarną rzeczywistością, tragedia z groteską, prawda z fikcją, a PRL z wolną Polską. Mieszanka piorunująca. Warto porównać z filmem. „Chciałem wyjaśnić, że piszę tę książkę głównie ze skąpstwa, bo ze dwadzieścia scen, co je napisałem, i parę pomysłów do filmu nie weszło. A ja niektóre lubię, czyli jak mają zginąć na zawsze, to je lepiej zapiszę. Z żadnego tam żalu, goryczy albo żądzy odwetu, boby to było śmieszne. Podobno Harold Pinter, jak chciał się zemścić na żonie za to, że go zdradza, zerżnął jej kochanka. Ja nie mam takich możliwości”.

O pisaniu i o kręceniu, o Wajdzie i o Wałęsie, o Polakach i o Polsce. Czarny humor miesza się w tej opowieści z czarną rzeczywistością, tragedia z groteską, prawda z fikcją, a PRL z wolną Polską. Mieszanka piorunująca. Warto porównać z filmem. „Chciałem wyjaśnić, że piszę tę książkę głównie ze skąpstwa, bo ze dwadzieścia scen, co je napisałem, i parę pomysłów do filmu nie weszło. A ja niektóre lubię, czyli jak mają zginąć na zawsze, to je lepiej zapiszę. Z żadnego tam żalu, goryczy albo żądzy odwetu, boby to było śmieszne. Podobno Harold Pinter, jak chciał się zemścić na żonie za to, że go zdradza, zerżnął jej kochanka. Ja nie mam takich możliwości.” Fragment książki

Powieść osnuta wokół dziwnych losów sławnego pisarza Jerzego Kosińskiego – polskiego Żyda, który zrobił w USA wielką karierę. Kim naprawdę był ów kontrowersyjny człowiek, zmieniający wciąż swą biografię, naznaczony Holokaustem kobieciarz, bywalec klubów dla sadomasochistów, podejrzewany o to, że nie napisał sam głośnego „Malowanego ptaka”? Niezwykła opowieść o mężczyźnie „szukającym powodu, by żyć w każdy możliwy sposób”, o ludziach wplątanych w jego życie oraz o samym Głowackim, który znał Kosińskiego i oprowadza nas po fascynującym Nowym Jorku, gdzie obaj długo mieszkali. Niepokojące, błyskotliwe, w charakterystycznym „głowackim” słodko-kwaśnym stylu.

Niektórzy lubią opowiadania krótkie, inni długie, więc ułożyłem tę książkę tak żeby wyszło siedem na siedem. Wymieszałem opowieści nowojorskie z PRL-owskimi. Poza tytułowym opowiadaniem wszystkie były kiedyś w jakimś zbiorze wydrukowane, ale niektóre kilkadziesiąt lat temu. Ból gardła na dwóch, Nowy taniec La ba da czy Wizyta to moje zupełne początki. Przeczytałem je niedawno i bardzo mi się podobały. - Może nie mam racji, ale wolałbym ją mieć - jak powiedział jeden producent z Paramountu, odrzucając mi scenariusz. Janusz Głowacki (ur. 1938) - warszawiak i nowojorczyk, prozaik, dramaturg, scenarzysta. Opublikował m.in. „Raport Piłata”, „Moc truchleje”, „Ostatni cieć”, „Z głowy”. Autor scenariuszy filmowych: „Polowanie na muchy” i „Trzeba zabić tę miłość”, współautor scenariusza „Rejsu”. Autor sztuk teatralnych, laureat wielu nagród literackich. Jego ostatnia powieść „Good night, Dżerzi” wydana w 2010 roku, szybko stała się bestsellerem, a prawa do jej wydania kupili wydawcy z pięciu krajów.

Najlepsze felietony mistrza gatunku, drukowane od lat 60."Zanim powstały wydawnictwa niezależne, pełną swobodę wypowiedzi mieli w kraju tylko artyści zamieszczający swoje utwory na ścianach publicznych toalet" - wspomina autor, tłumacząc alegoryczność felietonów z czasów PRL. Metoda "zagłaskania kotka na śmierć", czyli przesadnego chwalenia absurdów, robi wrażenie do dziś! Od chamstwa w restauracjach przez przewrotne analizy sztuk "angielskiego literata" Szekspira, po terroryzm, wzruszającą opowieść o fenomenie Jana Himilsbacha i dylematy wrócić - nie wrócić do kraju po stanie wojennym. Nie zestarzało się nic. Przeciwnie - nabrało nowych znaczeń i smaczków.

Barwna autobiografia slynnego felietonisty, powiesciopisarza i dramaturga. O swoim ciekawym zyciu mistrz anegdoty opowiada w krotkich, zwartych epizodach, z ogromnym poczuciem humoru, ale i z bezlitosnym dystansem - do siebie i innych. Dziesiatki historyjek z rodzinnego PRL-u i Nowego Jorku, w ktorym mieszka od lat, powoduja, ze od lektury trudno sie oderwac. Kapitalny porter artysty, jego wrogow i znanych przyjaciol na burzliwym tle ostatniego czterdziestolecia.

Janusz Glowacki's highly theatrical and often hilarious works concern the immigrant experience of the Eastern European in America, the struggles of the individual in a repressive state, and the manipulations of political and social power. The girls' reform school of Cinders, the Lower East Side tenement of Hunting Cockroaches, and the Norwegian court littered with bodies in Fortinbras Gets Drunk serve as backdrops for Glowacki's tragicomic explorations of the play within the play of contemporary existence.