"Bestuurskundige Paul Frissen laat overtuigend zien hoe het alomtegenwoordige verlangen naar samenhang onze rechtstaat bedreigt. In politiek en bestuur lijkt samenhang een universele waarde te zijn: het geheel is meer dan de som der delen, en daarin heeft alles en iedereen een plaats. Gelijkheid en gelijkwaardigheid zijn onlosmakelijk verbonden. Volgens Paul Frissen is deze stelling niet alleen theoretisch problematisch, maar ook politiek gevaarlijk. In 'De integrale staat' bekritiseert hij het verlangen naar samenhang dat alomtegenwoordig is in de theorieën en praktijken van de staat. Al decennialang leggen beleidsmakers een integrale visie op aan een gefragmenteerde wereld: met systemen en modellen en via transities. De actuele nadruk op diversiteit lijkt juist het verschil te beschermen. Maar de diversiteit moet ook inclusief zijn. Dat is opnieuw een verhuld verlangen naar samenhang. Als al het gelijke wordt ingesloten, wordt het niet-gelijke andere uitgesloten. Het verlangen naar samenhang is de dictatuur van de meerderheid. In een democratische rechtstaat is de burger vrij om identiteiten te kiezen én te verlaten. Die staat kiest geen partij. Die staat is niet integraal."--
Paul Frissen Ordre des livres (chronologique)
De vrijheid van de burger is gebaseerd op het fundamentele recht op geheimen, terwijl van de staat transparantie wordt verwacht. Echter, om de vrijheid van de burger te waarborgen, heeft ook de staat geheimen nodig. Dit politiek-filosofische spanningsveld wordt onderzocht in een cultuurkritische beschouwing over het verlangen naar transparantie, dat zijn oorsprong vindt in de klassieke oudheid en zijn hoogtepunt bereikt in de moderniteit. De auteur biedt scherpe analyses die de schokkende gevolgen van totale transparantie onthullen. Voor een 'kleine antropologie van het staatsgeheim' heeft hij gesprekken gevoerd met (voormalige) medewerkers van geheime diensten en andere betrokkenen uit de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Het blijkt dat geheimen en geheimhouding essentieel zijn voor zowel de burger als de staat. Wanneer de staat wordt bedreigd door verborgen krachten, staat ook de vrijheid van de burger op het spel. De staat moet zich kunnen verdedigen tegen bedreigingen van de rechtsstaat en democratie. De auteur benadrukt de noodzaak van een delicate balans tussen geheimhouding en transparantie in de relatie tussen overheid en burger, om een gevoel van veiligheid te waarborgen. Dit roept vragen op over de grenzen van transparantie voor zowel de staat als zijn onderdanen.