Prescilla van Zoest Ordre des livres (chronologique)

Zij reizen, met de seizoenen mee, van dorp naar dorp. Zij plukken en oogsten in het voorjaar asperges en aardbeien, in de zomer meloenen, lindebloesem, lavendel, fruit en druiven en rond kerst olijven en kaki’s. Het zijn vooral mannen, verloren en zoekend, die dat zware werk doen en ze worden door de plaatselijke bevolking met de nek aangekeken en uitgebuit door hun werkgevers. Wanneer een vrouw meedoet bij de oogst leidt dat altijd tot ophef in de ploeg, of na het werk in de kroeg. Rosalinde heeft dit leven bewust gekozen. Een leven aan de rand van de maatschappij, tussen de opdringerige mannen, maar altijd buiten, in de onverschillige en prachtige natuur. Ze denkt veiligheid te vinden bij haar vriendin Mounia – in alles haar tegenpool en misschien wel daardoor een baken van liefde en rust. Maar dat blijkt niet meer dan een illusie. Wie kan je vertrouwen en waarnaar ben je eigenlijk op zoek? Net als in Open zee slaagt Catherine Poulain erin om de lezer een onbekende wereld binnen te trekken: die van de fruitplukkers in de Provence onder de verzengende zon, met snerpende krekels, korte nachten en ongekende geuren. Of in de Alpen, in de modder en de kou. De fruitplukkers geeft – voor het eerst in de literatuur – een stem aan deze buitenstaanders die we anders nooit horen.

Nous avions peur. De tout, de rien, des autres, de nous-memes. De la petite comme de la grande histoire. Des honnetes gens qui, selon les circonstances, peuvent se muer en criminels. De la reversibilite des hommes et de la vie. Du pire, car il est toujours sur. Cette apprehension, ma famille me l'a transmise tres tot, presque a la naissance. Que se passe-t-il quand on tete au biberon a la fois le genie et les nevroses d'une famille pas comme les autres, les Boltanski ? Que se passe-t-il quand un grand-pere qui se pensait bien francais, mais voila la guerre qui arrive, doit se cacher des siens, chez lui, en plein Paris, dans un entre-deux, comme un clandestin ? Quel est l'heritage de la peur, mais aussi de l'excentricite, du talent et de la liberte boheme ? Comment transmet-on le secret familial, le noyau d'ombre qui aurait pu tout engloutir ? La Cache est le roman-vrai des Boltanski, une plongee dans les arcanes de la creation, une education insolite Rue-de-Grenelle, de la Seconde Guerre mondiale a aujourd'hui. Et la revelation d'un auteur.