Als telg uit een zeemansgeslacht was L.Th. Lehmann voorbestemd niet naar zee te gaan. Hij studeerde archeologie. Maar vanaf het moment dat hij betrokken raakte bij de opgraving van een Romeins scheepswrak in de Betuwe, richtte zijn belagstelling zich op de scheepsarcheologie.In 1974 stelde een beurs van ZWO hem in staat een studie over galeien te maken. Zijn studiereis bracht hem naar alle uithoeken van Europa, waar hij in musea en archieven een schat aan materiaal tegenkwam, niet alleen over de technische aspecten van de galei, maar ook over het leven aan boord, van geketenden en ongeketenden, de rekrutering van vrije roeiers en galeislaven, de verschillende functies van de galei, de concurrentie met andere vaartuigen en het uiteindelijke verdwijnen van de galei uit de zeevaart.L.Th. Lehmann (Rotterdam, 1920) geniet internationale bekendheid als scheepsarcheoloog. In het Engels verscheen van zijn hand een studie over galeien in Nederland. Verder publiceerde hij in verschillende buitenlandse bladen en hield lezingen in Frankrijk en Amerika.
