"Je dédie ces lignes aux êtres qui sont mon oxygène, ma vie. A ceux qui me maintiennent la tête hors de l'eau, qui ne me laissent pas couler dans l'oubli, le néant et le désespoir. Ce que vous avez accompli pour nous fait toute la différence: nous nous sommes sentis des êtres humains." Soudain, Ingrid Betancourt, alors captive dans la jungle colombienne depuis cinq ans et neuf mois, donnait signe de vie : dans une longue lettre à sa mère Yolanda et à sa famille, écrite d'un trait, l'otage des guérilleros, à bout de force, cherche à dire l'essentiel. Son message, présenté ici par ses enfants, est une vibrante déclaration d'amour ainsi qu'un plaidoyer pour la liberté à la hauteur des grands textes de l'Histoire. En réponse, sa fille, Mélanie, qui mobilise opinions et gouvernants depuis l'âge de 16 ans pour sauver sa maman, rejointe par son frère Lorenzo, lui envoie un message digne et poignant. Ces deux lettres écrites par-delà l'enfer touchent droit au cœur, et résument à elles seules toute la douleur et toute la grandeur de l'Homme.
Arjan Erkel Ordre des livres (chronologique)
Hij werd op brute wijze ontvoerd, en zat vijftien maanden in een donker hok van anderhalf bij twee meter tussen de insecten en de muizen. Twintig maanden lang zag hij geen gezichten: hij werd bewaakt door zwaarbewapende mannen met maskers. Hij vreesde meerdere malen voor zijn leven, werd heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop en voelde zijn einde naderen tijdens nachtelijke ritten in de kofferbak van een auto, op weg naar nieuwe onzekerheid. Arjan Erkel weet de lezer niet alleen vanaf het begin te boeien met zijn indrukwekkende verhaal over zijn ontvoering, die een groot deel van Nederland lange tijd in de ban hield, maar gijzelt als het ware de lezer, die bijna lijfelijk ervaart hoe het is om twintig maanden opgesloten te zitten en van de buitenwereld afgesloten te zijn. Op afwisselend emotionele en rationele wijze doet Erkel verslag van zijn voortdurende gevecht om te overleven, zijn strijd tegen angst, onzekerheid en eenzaamheid, en zijn strijd met zichzelf en het geloof. Zijn verhaal geeft aan hoe belangrijk het is hoop te houden, positief te blijven en met volharding en doorzettingsvermogen te blijven proberen de omstandigheden zo leefbaar mogelijk te houden.