Henry Kammer Livres

Chronique d'une métamorphose : c'est ainsi qu'Imre Kertész a choisi d'intituler le journal qu'il a tenu entre 1991 et 1995.Écrivain de l'ombre pendant quarante ans, Imre Kertész est désormais un personnage public dont les textes sont lus à travers le monde. Doublement traumatisé par l'expérience concentrationnaire puis par la mise au ban stalinienne, il se confronte, depuis l'effondrement du communisme d'Etat de la Hongrie, aux conséquences de l'inédite liberté qui lui est enfin échue. Aujourd'hui on lui demande d'être l'éternel témoin et garant de la mémoire de l'Holocauste, on l'invite en Allemagne, en France, en Italie, à Vienne et à Tel-Aviv. Lui-même, à soixante-dix ans, a voulu visiter des lieux de son passé ou découvrir enfin le visage réel d'une Europe qu'il n'avait jusqu'alors appréhendée qu'à travers son immense érudition.Sous l'influence de Wittgenstein qu'il traduit, Imre Kertész se rencontre et se cherche. Qu'est-il devenu ? Qu'est devenu le monde ? C'est en écrivain que Kertész transforme en autant d'illuminations, et surtout en véritables morceaux de survie, ces questions auxquelles se mêlent rêves et souvenirs, choses vues et expériences marquantes.

A second memoir, alternating with the first, is a novel the narrator is composing about a refined Belle Epoque aesthete, whose anti-bourgeois transgressions seem like emotionally overcharged versions of the narrator's own experiences.

Tegen het decor van de Hongaarse en Hongaars-joodse geschiedenis trekt in Tuinfeest een stoet van levende, maar ook dode verwanten, vrienden, tegenstanders en naamloze passanten aan het geestesoog van de ik-figuur voorbij. Tragische gebeurtenissen worden afgewisseld met sterk erotische passages, met vrolijkheid en inkeer, humor en geluk. Tenmidden van het feestgedruis wordt de ik-figuur geconfronteerd met zijn eigen afstandelijkheid en met de actieve politieke betrokkenheid van de hartsvriend van zijn jeugd, die tenslotte naar het Westen emigreert. De ik-figuur heeft zich minder gehecht, maar is wel gebleven.

Een Hongaarse jongen, wiens vader bij de staatspolitie werkt, wordt aanvankelijk door zijn grootvader opgevoed in de geest van de joodse wijsheid.

Akcja Fiaska, jednej z części tak zwanej "trylogii ludzi bez losu", blisko związanej z Losem utraconym, rozgrywa się w latach pięćdziesiątych na Węgrzech. Starzejący się pisarz, alter ego autora, czeka na list od wydawnictwa, w którym złożył powieść o przeżyciach obozowych. Spodziewa się odmowy, ale kiedy książka zostaje ostatecznie przyjęta do druku, ogarnia go poczucie pustki - czuje, że utraci w ten sposób to, co miał najbardziej osobistego. Paradoksalnie, przeżyty koszmar okazuje się najważniejszym i najbardziej intymnym z jego życiowych doświadczeń. Fiasko, wydane po raz pierwszy w 1988 roku, to także doskonały obraz klaustrofobicznej atmosfery lat stalinizmu.

It is May 1918, and a group of boys are poised on the brink of adulthood. With war sweeping Europe, theirs has become a ghost town: fathers, uncles and older brothers have been called to the front; the trains that arrive through snow-capped mountains bear the living with the dead. As the boys’ graduation looms, so too does their fear of going to fight. Drawn together by the end of all that is familiar, yet repelled by what adulthood has come to represent, a small group of them invent a clandestine world. In their hideaway, with its codes, loves, jealousies, and own elaborate rules, these four test out their frustrations and their fears. Their games are darkly comic, wildly imaginative, increasingly subversive, and they attract the attention of a visitor to the town. By summer’s end, their secret is in ruins. The Rebels is a story of complicity and betrayal, of youthful exuberance and dawning responsibility. Another rediscovered gem from the great Hungarian author of Embers, it is a haunting novel that traces the experience of friends who confuse growing up with dying and adulthood with war, and are jolted forever from the final, irretrievable summer of their adolescence. ‘Elegiac, sombre, musical, and gripping, Embers is a brilliant disquisition on friendship' Observer