Liesbeth Dillo Livres

Wilhelm Brasse, gevangene nummer 3444 in Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om elk gruwelijk detail van het kampleven op foto's vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto’s en negatieven in handen van het Poolse ­verzet te spelen. Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen.

Alexander Norberg, een wereldberoemd orkestdirigent, beëindigt onverwachts zijn loopbaan en doet dat met een gedenkwaardig concert: hij wil het fameuze Stabat Mater van Pergolesi ten gehore brengen. Als locatie kiest hij een oude kathedraal in IJsland. Voor het concert worden slechts tweeënvijftig mensen uitgenodigd, willekeurige personen die worden gekozen uit het telefoonboek van Reykjavik. IJsland houdt de adem in.

Het is kerstavond wanneer Charlie Chaplin een bezoek krijgt van de Dood. De grote acteur is 82 jaar oud, maar wil niet dat het doek al voor de laatste keer valt. Hij wil zijn zoon zien opgroeien en besluit een afspraak te maken met de Dood: als hij die aan het lachen weet te brengen, krijgt hij een jaar extra. Chaplin stelt een brief op aan zijn zoon waarin hij zijn levensverhaal uit de doeken doet, van zijn armzalige jeugd in Engeland tot aan de hoogtepunten van zijn roem. En alles ertussen in. Net als in zijn films, zijn de belevenissen van Chaplin humoristisch en tragisch tegelijk.