H. J. A. Hofland Livres

Een jongetje dat hoopt dat het verwoeste Rotterdam na de Tweede Wereldoorlog op architectonisch gedurfde wijze opgebouwd zal worden komt bedrogen uit.Geschreven in opdracht van de Rotterdamse Kunststichting ter gelegenheid van de manifestatie AIR-Alexander

Dutch

Een tekstbureau biedt tegen royale vergoeding aan om toespraken te schrijven waarin de waarheid wordt gezegd.

Ondanks hun verschillen hebben Nederlanders en Belgen een ding gemeen: ze zijn uiterst reislustig! Geen afstand is ze te groot, geen grens houdt ze tegen. Reizen zit ze in het bloed en ze doen het van oudsher, liefst naar oorden die doorgaans als ondoordringbaar worden beschouwd. Reis om de wereld in 1000 bladzijden bevat meer dan 100 reisverhalen van schrijvers, journalisten en professionele reizigers.Eerder verschenen in vier afzonderlijke reisbundels: Adieu adieu sweet Bahnhof, en Gewoon omdat ik ging, en Rusteloze reizen, en Verre verlangens

Al dagen was er de dreiging van luchtaanvallen, hoewel het alles-is-veiligsein had geklonken. Toch was daar plots de flits. Straten waren te warm om over te lopen. Aardappels kwamen gaar uit de grond, pompoenen hingen warm aan hun struiken. Er waren ontelbaar veel doden en gewonden. Door de ogen van zes overlevenden, allen met verschillende achtergronden, beschrijft John Hersey de vernietigende kracht van de bom. De zes aanschouwen vol verbazing de verwoestingen en proberen waar mogelijk gewonden te helpen. Later keert Hersey terug naar Hiroshima en laat zien wat er van de zes geworden is. Het leven heeft nooit meer zijn gewone gang hernomen. In dit klassieke, tijdloze meesterwerk beschrijft Hersey via ooggetuigen de rauwe werkelijkheid, die zo indrukwekkend is dat elk commentaar overbodig is.

Dutch

In 1978 interviewde "Vrij Nederland" de drie schrijvers Jan Blokker, H.J.A. Hofland en Harry Mulisch, die in dat jaar alle drie vijftig jaar oud werden en een indrukwekkende reputatie hadden opgebouwd. Het was een vraaggesprek dat in de geesten van de lezers bleef voortleven. Toen ze vijfenzestig werden, in 1992, werden ze opnieuw door hetzelfde tijdschrift geïnterviewd. Dat herhaalde zich in 2002 (ze werden vijfenzeventig jaar) en in 2007 (tachtig jaar). De interviews zijn nu gebundeld in "Ik heb nooit iets met leeftijd gehad". De schrijvers brengen in hun gesprekken op vitale, eeuwig jeugdige manier de hele Nederlandse cultuur in kaart, vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog, die het ijkpunt van hun leven is, tot in onze tijd. Sprankelende geesten waarop de toenemende ouderdom geen enkele greep bleek te kunnen krijgen. Vindingrijk, humoristisch en met een indrukwekkende kennis praten ze frank en vrij over alles wat hunzelf en de wereld aangaat.