Poślubienie mężczyzny innego „gatunku” i życie z nim to poważne przedsięwzięcie, ale także cudowna przygoda. To wyzwanie, które wymaga prawdziwego zaangażowania i przyjęcia nowego życia, a każdy musi spełniać swoją rolę. Mężczyzna w rodzinie jest przewodnikiem i autorytetem, podczas gdy kobieta powinna z radością przyjąć rolę wspierającej opiekunki. To w naturze kobiet leży przyjmowanie życia i pomaganie bliskim każdego dnia, nawet w obliczu chaosu. W zbiorze oryginalnych i ironicznych listów autorka pisze o miłości, małżeństwie i rodzinie, używając żartobliwego stylu, który skłania do przemyśleń. Kobieta, która poddaje się, by przyjmować innych, wskazuje drogę mężczyźnie i całej rodzinie. Taka kobieta, wierna i nie dominująca, pozwala mężczyźnie być płodnym w szerokim znaczeniu. Wówczas myśl o dzieciach staje się mniej przerażająca. Kochać jako pierwsza i ostatnia, to na kobietach spoczywa zadanie dbania o miłość i podtrzymywania domowego ognia. Wierność staje się kluczowa, gdy miłość, będąca nie tylko uczuciem, wymaga siły i zdecydowania.
