Barbara Zoeke Livres

Duitsland, 1940. Max Koenig is hoogleraar Oudheidkunde. Na een val als gevolg van een ongeneeslijke zenuwziekte belandt hij in een ziekenhuis bij Berlijn, waar chronisch zieken vooral op basis van hun werkvermogen worden geclassificeerd. Omdat Koenig in aanwezigheid van de hoofdarts (met een witte doktersjas over zijn zwarte ss-uniform) alle vragen op het registratieformulier naar waarheid beantwoordt, ondertekent hij zijn eigen doodsvonnis. De nazi’s streven in het Derde Rijk naar een ‘gezond volkslichaam’ zonder erfelijke ziektes. Om toekomstige Duitsers voor een ‘levensonwaardig leven’ te behoeden, krijgen de betrokken artsen de vrije hand. Zuster Rosemarie is bezorgd om de bedachtzame Max, Calle met zijn ‘breinbliksem’, juffrouw Elfie die ‘Droomduits’ spreekt en de aanhankelijke kleine Oscar. Hoelang kan zij Max en zijn kleurrijke lotgenoten beschermen? ‘Ons medelijden moet wetenschappelijk en raszuiver georiënteerd zijn, niet filosofisch of sentimenteel,’ krijgt de jonge ss-arts Friedel Lerbe van zijn baas te horen. Hij is blij aan deze geheime Reichssache mee te kunnen werken in plaats van naar het front te moeten. Het medische onderzoek wordt zorgvuldig verricht, ieder detail nauwkeurig gedocumenteerd en ten slotte wordt de ‘menselijke ballast’ uitgesorteerd.

Haben Sie noch nie simuliert? Vielleicht stört Sie der Begriff – haben Sie schon einmal die Wahrheit „ausgeschmückt“ oder Unerfreuliches charmant verborgen? Die Verhaltensmuster des Täuschens sind uralt und finden sich auch in der Tierwelt. Tiere wie Weichtiere, Insekten, Fische und Vögel nutzen Finten, um Feinde abzuwehren oder Konkurrenten zu überlisten. Der Mensch übertrifft jedoch dank seines hoch entwickelten Gehirns diese tierischen Vorfahren, wie die Autoren anhand prominenter Fallbeispiele unterhaltsam darlegen. In einem speziellen Abschnitt wird das Simulieren in der ärztlichen Sprechstunde humorvoll als „Gebrauchsanweisung“ für Simulanten präsentiert, mit praktischen Tipps für diverse Zipperlein. Diese ironische Betrachtungsweise beleuchtet das moralische Dilemma, dem Mediziner und andere Fachleute gegenüberstehen, wenn sie entscheiden müssen, ob das Vortäuschen einer Störung angesichts skandalöser Arbeitsbedingungen oder belastender Lebensanforderungen manchmal gerechtfertigt ist. Die „Anleitung für Simulanten“ richtet sich an Arbeitnehmer, Arbeitgeber, Schüler, Lehrer, Mediziner, Patienten sowie Hochstapler und Tiefstapler und zeigt, wie stark wir alle in eine Kultur der Täuschung verstrickt sind.