En savoir plus sur le livre
Dla zaangażowanej ideologicznie powojennej historiografii marksistowskiej obecność katechezy i wychowania religijnego w szkole międzywojennej była dowodem zwycięstwa antydemokratycznych, klerykalnych sił politycznych oraz zgubnej symbiozy Kościoła z władzami państwowymi. Komunistyczni autorzy, opowiadając się za świeckim systemem oświaty, ubolewali nad wprowadzeniem obowiązku nauczania religii w szkołach w Konstytucji marcowej. Uważali podpisanie Konkordatu w 1925 r. oraz rozporządzenie ministra WRiOP Kazimierza Bartla z 1926 r. o organizacji nauczania religii katolickiej za dowód klerykalizacji ustawodawstwa szkolnego. W opozycji do tej oficjalnej narracji istniała społeczna świadomość, podtrzymywana wspomnieniami dziadków i rodziców, która sugerowała, że misja religijnego nauczania dzieci i młodzieży w dwudziestoleciu międzywojennym była realizowana bez przeszkód. Pamięć zbiorowa nie zachowała jednak ostrości polemik o obecność katechezy w szkołach między środowiskami Kościoła a lewicowymi partiami. Niniejsza praca jest pierwszą po 1989 r. próbą ukazania zmagań Kościoła katolickiego o realizację własnych postulatów edukacyjnych w latach po odzyskaniu niepodległości.
Achat du livre
Troska Kościoła o Nauczanie i Wychowanie Religijne w Polsce, Jan Szczepaniak
- Langue
- Année de publication
- 1997
- Reliure
- (souple),
- État du livre
- Bon
- Prix
- 4,39 €
Modes de paiement
Personne n'a encore évalué .
- Titre
- Troska Kościoła o Nauczanie i Wychowanie Religijne w Polsce
- Sous-titre
- W latach 1918-1927
- Langue
- Polonais
- Auteurs
- Jan Szczepaniak
- Éditeur
- WAM
- Publié
- 1997
- Format
- souple
- ISBN10
- 8370974058
- ISBN13
- 9788370974053
- Séries
- Mots clés
- Description
- Dla zaangażowanej ideologicznie powojennej historiografii marksistowskiej obecność katechezy i wychowania religijnego w szkole międzywojennej była dowodem zwycięstwa antydemokratycznych, klerykalnych sił politycznych oraz zgubnej symbiozy Kościoła z władzami państwowymi. Komunistyczni autorzy, opowiadając się za świeckim systemem oświaty, ubolewali nad wprowadzeniem obowiązku nauczania religii w szkołach w Konstytucji marcowej. Uważali podpisanie Konkordatu w 1925 r. oraz rozporządzenie ministra WRiOP Kazimierza Bartla z 1926 r. o organizacji nauczania religii katolickiej za dowód klerykalizacji ustawodawstwa szkolnego. W opozycji do tej oficjalnej narracji istniała społeczna świadomość, podtrzymywana wspomnieniami dziadków i rodziców, która sugerowała, że misja religijnego nauczania dzieci i młodzieży w dwudziestoleciu międzywojennym była realizowana bez przeszkód. Pamięć zbiorowa nie zachowała jednak ostrości polemik o obecność katechezy w szkołach między środowiskami Kościoła a lewicowymi partiami. Niniejsza praca jest pierwszą po 1989 r. próbą ukazania zmagań Kościoła katolickiego o realizację własnych postulatów edukacyjnych w latach po odzyskaniu niepodległości.