De aap van Rembrandt
Kunstenaarsanekdotes van de klassieke oudheid tot heden
Auteurs
Paramètres
- 524pages
- 19 heures de lecture
En savoir plus sur le livre
De titel van dit naslagwerk slaat op de volgende anekdote. Rembrandt had eens een portret onder handen van een echtpaar met kinderen. Terwijl hij bezig was, overleed onverwachts een aap die hij in huis had. Omdat Rembrandt geen ander doek bij de hand had, besloot hij de dode aap te schilderen op het familieportret. Dit was zeer tegen de zin van de geportretteerden, 'niet willenden dat hun pourtretten by dat van een afschuwelyken stervenden aap zouden te pronk staan'. Rembrandt was echter zozeer gesteld op de uitbeelding van zijn voormalige huisdier, dat hij het doek liever onvoltooid bij zich hield dan het naar de wens van de opdrachtgevers over te schilderen. En dit gebeurde ook. De aap van Rembrandt bevat een ruime selectie onderhoudende anekdotes over circa 450 kunstenaars uit vijfentwintig eeuwen westerse kunstgeschiedenis. De verhalen zijn niet alleen merkwaardig of geestig, ze vertellen ook van alles over de kunstenaars en hun kunstwerken. Ze vertellen over het reilen en zeilen op kunstacademies en ateliers. Ze laten zien hoe kunstenaars dachten over hun publiek, hun collega's, modellen, over succes en geld, en over tal van andere zaken
Achat du livre
De aap van Rembrandt, Antoon Erftemeijer
- Langue
- Année de publication
- 2000
- Reliure
- (souple),
- État du livre
- Bon
- Prix
- 6,09 €
Modes de paiement
Personne n'a encore évalué .
- Titre
- De aap van Rembrandt
- Sous-titre
- Kunstenaarsanekdotes van de klassieke oudheid tot heden
- Langue
- Néerlandais
- Auteurs
- Antoon Erftemeijer
- Éditeur
- Becht
- Publié
- 2000
- Format
- souple
- Pages
- 524
- ISBN10
- 9023010604
- ISBN13
- 9789023010609
- Séries
- Mots clés
- Art, Histoire de l'art, Blagues & Anecdotes
- Description
- De titel van dit naslagwerk slaat op de volgende anekdote. Rembrandt had eens een portret onder handen van een echtpaar met kinderen. Terwijl hij bezig was, overleed onverwachts een aap die hij in huis had. Omdat Rembrandt geen ander doek bij de hand had, besloot hij de dode aap te schilderen op het familieportret. Dit was zeer tegen de zin van de geportretteerden, 'niet willenden dat hun pourtretten by dat van een afschuwelyken stervenden aap zouden te pronk staan'. Rembrandt was echter zozeer gesteld op de uitbeelding van zijn voormalige huisdier, dat hij het doek liever onvoltooid bij zich hield dan het naar de wens van de opdrachtgevers over te schilderen. En dit gebeurde ook. De aap van Rembrandt bevat een ruime selectie onderhoudende anekdotes over circa 450 kunstenaars uit vijfentwintig eeuwen westerse kunstgeschiedenis. De verhalen zijn niet alleen merkwaardig of geestig, ze vertellen ook van alles over de kunstenaars en hun kunstwerken. Ze vertellen over het reilen en zeilen op kunstacademies en ateliers. Ze laten zien hoe kunstenaars dachten over hun publiek, hun collega's, modellen, over succes en geld, en over tal van andere zaken


